Protestbaard
januari 12, 2011 5 reacties
Mijn Belgische radioheld Koen Fillet laat samen met twee andere presentatoren van de Vlaamse Radio 1 een protestbaard groeien. ‘Niet regeren, niet scheren’ is het motto. Ik vind het een mooie symbolische actie en vind het jammer dat er in Nederland niet dit soort ludieke acties worden gehouden. Bijvoorbeeld tegen de uitspraken van Halbe Zijlstra. Daar zou ik graag een baard voor laten staan. Halbe Zijlstra, voor de mensen die misschien niet op de hoogte zijn, is onze staatssecretaris van Cultuur. Het laatste boek dat hij gelezen heeft is The Hunt for Red October van Tom Clancy. Massacultuur. Niets mis mee, maar ik zou denken dat je dan geen recht van spreken hebt als staatssecretaris van Cultuur. Hij zegt in Vrij Nederland van komende week dat het publiek moet bepalen wat goede kunst is. Bezoekersaantallen gaan de komende jaren bepalen welke culturele uitingen nog subsidie krijgen. Laat dit even bezinken…
Stel je nu eens voor wat dit betekent. De Toppers zouden dus subsidie krijgen, met hun stadions vol. Maar jonge veelbelovende excentrieke zangers die nog niet veel bezoekers trekken kunnen wel inpakken. En dan theater… mijn nieuwe liefde. Joop van den Ende krijgt straks gewoon een zak extra geld, maar sympathieke kleine voorstellingen van beginnende regisseurs, zoals in Theater Kikker in Utrecht, die mogen hoogstens nog vrijwillig worden opgevoerd. Wat betreft literatuur… en literatuuronderzoek… daar wil ik niet eens over nadenken. Straks kunnen we alleen nog kiezen tussen Tom Clancy en Ludlum in de boekhandels. Schrijvers van literatuur met een grote L, die afhankelijk zijn van subsidie, die worden dan niet meer uitgegeven. Onze toekomst zal verdwijnen. Belangrijke schrijvers uit het verleden, van echte Literatuur, worden vergeten. Daar kan geen onderzoek meer naar worden gedaan. Onze geschiedenis zal verdwijnen.
Er zijn maar weinig mensen die echte kunst waarderen, maar dat maakt het niet minder waardevol. Een investering in echte kunst, zoals dat wordt bepaald door de Raad van Cultuur en niet door het grote publiek, is een investering in onze cultuur en in onze toekomst. Nederland is wat Nederland is door haar kunst en cultuur, door de kleine excentrieke mooie inspirerende dingen die kunst heten. Kunst verbindt mensen, kunst maakt mensen mooier, kunst is vrijheid, kunst is leven.
Daar zou ik graag een baard voor laten groeien.
Aangezien ik geen baard kan laten groeien (nou ja, niet echt…), ga ik dit jaar maar wat meer geld naar Theater Kikker toe brengen.
Ik doe mee!
Zo herinner ik mij een minister van Landbouw en veeteelt (ik BRINKHORST noem BRINKHORST geen BRINKHORST namen). Had deze man überhaupt ooit een koe van dichtbij gezien? Had hij wel eens met zijn eigen olfactorisch orgaan het verschil tussen koeien- en varkensstront geroken? Een tijd terug was ik aan het fotograferen bij een varkenshouder en tijdens de koffie ging het wat over politiek, Brinkhorst kwam ter sprake en die man werd ter plaatse weer witheet, de tranen welden letterlijk op in zijn ogen.
Heeft de minister van onderwijs ooit voor de klas gestaan?
Wat is een minister, anders dan een man of vrouw met een graad in economie of bedrijfskunde en een leger adviseurs om zich heen die gezamenlijk categorisch doof zijn voor specialisten uit de praktijk?
Discreet als altijd B. Mooi verhaal van die man. Ik zie het zo voor me. En ja je hebt gelijk: beleidsambtenaren weten vaak niets van de praktijk. Bij Halbe gaat het volgens mij nog verder, hij weet echt niet waar hij het over heeft.
Mijn baard vordert al aadig. Kom op dames, wie volgt?!